پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٤٥ - شرح و تفسير زيانكارترين انسانها
حاصل كلام امام عليه السلام اين است كه گروهى از انسانها را به معاملهگرانى تشبيه مىكند كه در اين دنيا تمام نيروهاى خود را براى رسيدن به آمال و آرزوها بهكار مىگيرند و در عين حال، مقدرات به آنها اجازه رسيدن به مقصود را نمىدهد و هنگامى كه از دنيا خارج مىشوند چيزى نيندوختهاند در حالى كه تمام نيروهاى خود را از دست دادهاند و با دست خالى و كوششهاى بيهوده وارد عرصه محشر مىشوند؛ كفه حسنات آنها بسيار سبك و كفه سيئاتشان سنگين است. چراكه براى رسيدن به آمال و آرزوها علاوه بر هدر دادن نيروهاى خدادادى، سيئاتى در نامه اعمال خود ثبت كرده و بار سنگينى بر دوش خود نهادهاند.
اگر تنها نيروهاى خود را از دست داده بودند و گناهى مرتكب نمىشدند حسرت آنها كمتر بود اما شديدترين حسرتها به فرموده امام عليه السلام حسرت گروهى است كه زبان حالشان اين است:
|
سرمايه ز كف رفت و تجارت ننموديم |
جز حسرت و اندوه متاعى نخريديم |