پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٤٧ - ٤١٥ فِي صِفَةِ الدُّنْيَا تَغُرُّ وَ تَضُرُّ وَ تَمُرُّ، إِنَّ اللَّهَ تَعَالَى لَمْ يَرْضَهَا ثَوَاباً لِأَوْلِيَائِهِ، وَ لَاعِقَاباً لِأَعْدَائِهِ إِنَّ أَهْلَ الدُّنْيَا كَرَكْبٍ بَيْنَاهُمْ حَلُّوا إِذْ صَاحَ بِهِمْ سَائِقُهُمْ فَارْتَحَلُوا
٤١٥ فِي صِفَةِ الدُّنْيَا: تَغُرُّ وَ تَضُرُّ وَ تَمُرُّ، إِنَّ اللَّهَ تَعَالَى لَمْ يَرْضَهَا ثَوَاباً لِأَوْلِيَائِهِ، وَ لَاعِقَاباً لِأَعْدَائِهِ. إِنَّ أَهْلَ الدُّنْيَا كَرَكْبٍ بَيْنَاهُمْ حَلُّوا إِذْ صَاحَ بِهِمْ سَائِقُهُمْ فَارْتَحَلُوا.
امام عليه السلام در وصف دنيا فرمود:
مىفريبد و زيان مىرساند و مىگذرد. خداوند به (بخشيدن) آن به عنوان پاداش براى دوستانش، رضايت نداده و (گرفتن) آن را به عنوان كيفر دشمنانش نپذيرفته است. اهل دنيا همچون كاروانى هستند كه هنوز رحل اقامت نيفكندهاند كه قافلهسالار فرياد مىزند (كوچ كنيد): و آنها كوچ مىكنند. [١]
[١]. سند گفتار حكيمانه:
از كسانى كه اين كلام حكمتآميز را در كتابهاى خود آوردهاند راغب اصفهانى در محاضرات و ماوردى در ادب الدنيا و الدين و آمدى در غررالحكم و ابن طلحه شافعى در مطالب السؤول است كه بعضى از آنها آن را با تفاوتى نقل كردهاند و اين تفاوت نشان مىدهد مصدرى غير از نهجالبلاغه در اختيار داشتهاند. ميدانى نيز در مجمع الامثال آن را با تفاوتهايى نقل كرده است. همچنين طبرسى در مشكاة الانوار. (مصادر نهجالبلاغه، ج ٤، ص ٢٩٣).
اضافه مىكنيم كه مجمع الامثال و مطالب السؤول اين كلام را در ضمن يك كلام طولانى از امام عليه السلام نقل كردهاند.