پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٦٣ - شرح و تفسير كدام حق است و كدام خرافه؟
بنابراين هرگز نبايد چشم زخم را فوراً حمل بر خرافات كرد به خصوص اينكه در قرآن مجيد و در روايات اسلامى به آن اشاره شده و كلام امام عليه السلام كه در بالا آمد اشاره به واقعيت داشتن آن است.
آنگاه امام عليه السلام به دعاهايى اشاره مىفرمايد كه براى خنثى كردن چشم زخم است، مىفرمايد: «تعويذ (دعايى كه براى دفع چشم زخم است) نيز حق است»؛
(وَالرُّقَى حَقٌ)
. گاه «رقى» به معنى وسيعترى تفسير شده و آن هرگونه دعايى است كه جلوى آفتها را مىگيرد.
در حديثى مىخوانيم كه اسماء بنت عميس (از زنان مشهور و بافضيلت اسلام در عصر پيغمبر صلى الله عليه و آله و اميرمؤمنان عليه السلام) خدمت پيامبر صلى الله عليه و آله آمد و عرض كرد:
گاه فرزندان جعفر را چشم مىزنند آيا رُقْيه (دعايى كه جلوى چشم زخم را بگيرد) براى آنها بگيرم؟ پيامبر فرمود: مانعى ندارد. [١]
در حديث ديگرى كه ابن ابىالحديد در ذيل همين گفتار در شرح نهجالبلاغه خود آورده است مىخوانيم كه عوفى بن مالك اشجعى مىگويد: ما در زمان جاهليت معتقد به رقيه بوديم، به پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله عرض كردم: نظر مبارك شما درباره آن چيست؟ پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود:
«أعرِضُوا عَلَيَّ رُقاكُم فلا بأسَ بِالرُّقى ما لم يَكُنْ فيها شِرْكٌ
؛ رقيههاى خود را به من عرضه كنيد اگر مطلب شركآلودى در آن نباشد مانعى ندارد». [٢]
اشاره به اينكه نبايد در دعاهاى دفع چشم زخم مطلبى مخالف توحيد وجود داشته باشد.
و اگر در رواياتى، از رقيه مذمت شده اشاره به رقيههاى شركآلود است و يا
[١]. بحارالانوار، ج ٦٠، ص ٧.
[٢]. شرح نهجالبلاغه ابن ابىالحديد، ج ١٩، ص ٣٧٣.