پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٠٨ - ١ محمد بن جرير طبرى
اما بعد از حمد و ثناى الهى؛ شما مىدانيد كه رسول خدا صلى الله عليه و آله در زمان حيات خود فرمود: كسى كه سلطان ظالمى را ببيند كه حرام خدا را حلال شمرده، پيمان الهى را شكسته، به مخالفت سنت رسول اللَّه صلى الله عليه و آله برخاسته و در ميان بندگان خدا به گناه و ظلم مشغول است سپس با گفتار و عمل خود با او مخالفت نكند سزاوار است كه خداوند او را به سرنوشت همان ظالم گرفتار سازد و شما بهخوبى مىدانيد كه اين جمعيت (بنى اميه) اصرار بر اطاعت شيطان دارند و از اطاعت رحمن سر باز زدهاند، مفاسد را آشكار ساخته و حدود الهى را تعطيل نمودهاند و بر بيتالمال مسلمين چنگ انداخته و حرام خدا را حلال شمردهاند و من از همه به اين امر (قيام بر ضد آنان) بهسبب قرابت و خويشاوندى با رسول خدا صلى الله عليه و آله سزاوارترم». [١]
از كلام طبرى استفاده مىشود كه امام عليه السلام بار ديگر اين سخن را بهصورت خطبه در سرزمين بيضه در مقابل حر بن يزيد رياحى و لشكرش كه براى جلوگيرى از حركت امام عليه السلام آمده بودند بيان فرمود. [٢]
نكتهها
١. محمد بن جرير طبرى
در مقدمهاى كه مرحوم سيد رضى براى اين گفتار بسيار پرمحتوا بيان كرده نخست اشاره به ابن جرير طبرى شده است. طبرى نام دو نفر است يكى شيعه و ديگرى اهل سنت كه هر دو ابوجعفر محمّد بن جرير طبرى نام دارند. تاريخ معروف طبرى مربوط به طبرى اهل سنت است كه مردى دانشمند و در عصر و زمان خود كمنظير بود. نوشتههاى زيادى دارد كه از جمله آنها تفسير مهمى به نام جامع البيان و تاريخ مشهورش است و كتابى به نام كتاب الولاية دارد كه طرق مختلف حديث غدير را در آن بيان كرده است.
[١]. بحارالانوار، ج ٤٤، ص ٣٨٢.
[٢]. تاريخ طبرى، ج ٤، ص ٣٠٤.