ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٦٦١

از مجلسى (ره)- درازى آرزو به فراموش كردن مرگ است يا پنداشتنِ طول عمر يا آرزومندى‌هاى بسيارى كه به دست نيايد جز در عمرى دراز و اين مايه دل سختى و تيره نهادى است يعنى نترسى و نپذيرفتن هراس آخرت و نپذيرفتن پندهاى سودمند چنانچه ياد مرگ و مايه ترس از خدا و مرگ ديگر سراى است. از مجلسى (ره)- جزرى گويد در حديث ابن مسعود است كه براى آدمى زاده دو خاطره در دل باشد: خاطره‌اى از فرشته و خاطره‌اى از شيطان. لمه، همان همت و خاطره است كه در دل افتد، مقصود توجه فرشته يا شيطان است در آن و نزديك شدن به آن است آنچه از خاطره‌هاى خير و خوب است از فرشته است و آنچه از خاطره‌هاى بد است از شيطان است، انتهى. از مجلسى (ره)- ستم، كارِ بيجا است و مشرك ستمكار است براى آنكه جز خدا را بيجا پرستيده است و هر گنهكارى ستمكار است براى آنكه گناه را به جاى طاعت نهاده. و شرك، هر عقيده مخالف ايمان را فراگيرد و مقصود آمرزش بى‌توبه است چنانچه خدا عز و جل فرمايد: «به راستى خدا نيامرزد هر كه بدو شرك ورزد و بيامرزد آنچه كمتر از آن است براى هر كه خواهد».

ستمى كه آن را بيامرزد، يعنى بسا باشد كه آن را بيامرزد بى‌توبه چنانچه فرموده: «براى هر كه خواهد».

ستمى كه وانگذارد، يعنى بى‌مكافات نماند در دنيا يا هر دو سرا و تغيير عبارت براى آن است كه حق خدا نيست تا آن را بيامرزد يا مقصود اين است كه آن را بى‌جبران ستم كشيده رها نكند و يا انتقام گيرد و يا به او عوض دهد گرچه در آخرت باشد. از مجلسى (ره)- «حتى تؤدّي» يعنى با شناختن آنها و امكان رساندن بدانها و گر نه از طرف آنها صدقه دهد و شايد به جاى پرداخت‌