ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٤٦٩ - باب در بيان قول خدا تعالى

باب در بيان قول خدا تعالى:

«وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ يَعْبُدُ اللَّهَ عَلى‌ حَرْفٍ‌» ١- از فضيل و زراره، از امام باقر (ع) در تفسير قول خدا عز و جل (١١ سوره حج): «برخى مردمند كه خدا را به محض حرف مى‌پرستند و اگر خوبى ديد آسوده خاطر است و اگر گرفته‌اى به او رسيد روى برگرداند، در دنيا و آخرت زيان كار است» زراره گويد: از امام باقر (ع) تفسير آن را پرسيدم، در پاسخ فرمود: اينان مردمى هستند كه خدا را مى‌پرستيدند و از پرستش هر كه جز خدا بر كنار شده بودند و در باره محمد (ص) و آنچه آورده بود شك داشتند و زبانى مسلمان شدند و گفتند:

أشهد أن لا اله الّا اللَّه و ان محمداً رسول اللَّه‌

و به قرآن هم اعتراف كردند و آنها با اين حال در باره محمد و آنچه آورده بود شك داشتند و در باره خدا شك نداشتند، خدا عز و جل فرمايد:

«برخى مردمند كه مى‌پرستند خدا را به حرف» يعنى با شك در باره محمد (ص) و آنچه آورده است «و اگر به او خوبى رسد» يعنى عافيت در خود و مال و فرزندش بيند «بدان آسوده خاطر و دل بسته شود» و بدان خشنود گردد «و اگر فتنه‌اى به او رسد» يعنى بلائى در تنش يا مالش به فال بد گيرد و از ادامه اقرار بر پيغمبر (ص) بدش آيد و به توقف و شك بر گردد و به دشمنى خدا و رسول و انكار به پيغمبر و آنچه‌