ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٥٦٣ - باب محاسبه عمل

پدرى كه از او پيروى كنى و نفس بد شقاوت را دشمنى كه با آن نبرد مى‌كنى و مالت را عاريتى كه بر مى‌گردانى.

٨- امام صادق (ع) فرمود:

خويش را از آنچه زيانش دهد باز گير پيش از آنكه از دستش بدهى و از آن جدا شوى (يعنى بميرى) و در رهائى آن بكوش جونان كه در جستن روزى مى‌كوشى، زيرا خويشتن را گرو كردار خود دارى.

٩- امام صادق (ع) فرمود:

بسا جوينده دنيا كه بدان دست نيافته و به دست آورده آن كه از آن جدا شده، مبادا دنيايت از كردار براى ديگر سراى بازت دارد، آن را از بخشنده و مالكش (كه خدا است) بخواه، چه بسا آزمند به دنيا كه دنيايش به خاك هلاك افكنده و بر آنچه از آن به دست آورده از طلب آخرتش باز مانده تا عمرش تمام شده و مرگش در رسيده.

امام صادق (ع) فرمود: زندانى آن كس است كه دنيا او را از طلب آخرت به زندان خود افكنده است.

١٠- از امام صادق (ع)، فرمود:

هر كه چهل سالش باشد به او گويند: خود را بر حذر دار كه معذور نباشى، و چهل ساله به حذر كردن سزاوارتر از بيست ساله نيست، زيرا آنچه هر دو را در دنبال است (مرگ) يكى است و او را در خواب نيست براى آن هراسى كه در پيش دارى، كار كن و گفتار زيادى را واگذار.

١١- از امام صادق (ع)، فرمود: