ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٥٥٧ - باب محاسبه عمل

٣- از سماعة بن مهران، گويد: از امام صادق (ع) تفسير قول خدا عز و جل (١٨٢ سوره اعراف): «محققاً آنان را نعمت گير كنيم از راهى كه ندانند» فرمود: آن بنده‌اى است كه گناهى مى‌كند و نعمت او تجديد مى‌شود با آن گناه و آن نعمت او را از استغفار از اين گناه باز مى‌دارد.

٤- از امام صادق (ع)، فرمود:

بسا كسى كه فريب خورده است به نعمتى كه خداوند به او داده است و چه بسا نعمت گير و غافل گير شود به اينكه خداوند از او پرده پوشى كند و بسا كسى كه فريفته شود به ستايش مردم از وى.

باب محاسبه عمل‌

١- از على بن الحسين (ع) كه امير المؤمنين (ع) پيوسته مى‌فرمود: همانا روزگار سه روز است و تو در ميانه آنهائى: ديروزى كه با هر آنچه در آن بوده است گذشته و هرگز بر نمى‌گردد و اگر تو در آن كار خوب كردى براى رفتنش غمى ندارى و با آنچه به وى با آن روبرو شدى شادى و اگر در آن تقصير روا داشتى افسوس سختى بر رفتن آن دارى و بر تقصيرى كه در كردى و تو در آن روزى كه هستى در باره فردا در خطر و ترديدى، نمى‌دانى چه‌