ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٣٢٣ - باب در كسى كه مسلمانان را آزار كند و خوار شمارد

٩- از امام صادق (ع)، فرمود:

هر كه مؤمنى را براى ندارى و فقر او كم و كوچك شمارد و خدا روز رستاخيز او را در برابر خلايق به رسوائى شهره سازد (و چون همان مؤمن كه در دنيا خوار شمرده مى‌شد، خوارش كند- از مجلسى ره).

١٠- فرمود (ع) كه رسول خدا (ص) فرموده است:

پروردگارم مرا به معراج شبانه برد و از پشت پرده به من وحى كرد آنچه را وحى كرد و با من بى‌واسطه سخن گفت تا آنكه به من فرمود:

اى محمد! هر كه دوستى از دوستان من خوار كند، محققاً به نبرد با من كمين گرفته است، و هر كه با من بجنگد، من با او بجنگم، گفتم: پروردگارا! اين دوست تو كيست؟ من دانستم كه هر كه با تو بجنگد با او مى‌جنگى، فرمود: آن كسى است كه از او پيمان گرفتم به دوستى و پيروى از تو و از وصىّ تو و از ذريّه تو و نژاد تو.

١١- از امام صادق (ع) كه رسول خدا (ص) فرمود:

خداى عز و جل فرمايد:

هر كه بنده مؤمن مرا به خوارى كشد، با من به نبرد برخاسته، و من هر كارى كنم ترديدى ندارم مانند ترديدى كه در باره بنده مؤمنم دارم، به راستى من ملاقات او را دوست دارم و او از مرگ بدش مى‌آيد و من مرگ را از او مى‌گردانم، و به راستى در امرى به درگاه من دعا مى‌كند و من براى او اجابت مى‌كنم بهتر از آن را كه مى‌خواهد.