ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ١١٩ - باب گناهان

يعنى چه بسيار شكيبا هستند بر انجام كارى كه مى‌دانند، آنها را به دوزخ مى‌كشاند.

٣- از امام صادق (ع):

رگى نلرزد و پائى برنخورد و سرى درد نگيرد و بيمارى نيايد جز براى گناهى، و اين است مقصود از گفتار خدا عز و جل (٣٠ سوره شورى): «و آنچه مصيبت به شماها رسد براى آن است كه خود به دست آوريد و خدا بسيارى را هم گذشت مى‌كند» سپس فرمود: آنچه خدا از آن گذشت مى‌كند، بيشتر است از آنچه مؤاخذه مى‌كند.

٤- از امام باقر (ع)، فرمود:

هيچ نكبتى به بنده نرسد جز براى گناه كردن، و آنچه خدا گذشت مى‌كند بيشتر است.

٥- از امام صادق (ع) كه امير المؤمنين (ع) مى‌فرمود:

مبادا دندان ز خنده نمايان كنى، تو كه كردارت به رسوائى كشانده، نبايد از بلاى شبگير آسوده باشد آنكه بد كردارى كند.

٦- از ابى اسامه، گويد: شنيدم امام صادق (ع) مى‌فرمود:

به خدا پناه بريد از يورشهاى خدا در شب و روز، گويد:

گفتم: سطوتهاى خدا چيستند؟ فرمود: گرفت و گير در برابر نافرمانى‌ها.

٧- از امام باقر (ع)، فرمود: