ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٢٤١ - باب دوستى دنيا و حرص بر دنيا

١٢- از امام صادق (ع) كه فرمود:

خدا بر بنده‌اى درى از دنيا نگشايد جز آنكه بر او درى از حرص به مانند آن گشايد.

١٣- از امام صادق (ع) كه عيسى بن مريم (ع) فرمود:

براى دنيا كار مى‌كنيد با اينكه در آن به شما روزى داده شود بى‌كار و عمل، و براى آخرت كار نمى‌كنيد با آنكه در آخرت به شما روزى داده نشود جز در برابر كردار، واى بر شما، علماى بدكردار، مزد را دريافت كنيد و كار را ضايع سازيد، صاحب كار نزديك است به اينكه كار را بپذيرد (كار خود را پس بگيرد خ ل) و نزديك است كه كارگران از تنگناى دنيا به تاريكى گور بروند.

چگونه كسى دانشمند باشد كه در راه آخرت است و رو به دنيا دارد و آنچه به او زيان رساند، نزد او محبوب‌تر است از آنچه به او سود رساند؟ ١٤- از امام صادق (ع) كه فرمود:

دورترين حالى كه بنده از خداى عز و جل دارد، اين است كه جز شكم و فرجِ خود همّ و همّتى ندارد.

١٥- امام صادق (ع) فرمود:

هر كه بامداد و شام كند و اكبر همّ او دنيا باشد، خدا تعالى فقر و پريشانى را جلو چشمش نهد و كارش را پريشان سازد و از دنيا نرسد مگر بدان چه خدا قسمتِ او كرده است و هر كه بامداد كند و