ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٣٨٩ - باب اصناف مردم

آخرت عذاب كند، و معرفت خوبِ ما را كه بدان بر او منّت نهاده است از او بگيرد.

١٦- از يمان بن عبد اللَّه، گويد: يحيى پسر ام طويل را ديدم در كناسه (ميدان بزرگ كوفه) ايستاده است و سپس با بلندترين آوازش جار كشيد: اى گروه اولياء اللَّه! راستى كه ما بيزاريم از آنچه شما مى‌شنويد، هر كه على (ع) را سبّ كند، لعنت خدا بر او باد، ما بيزاريم از آل مروان و آنچه جز از خدا مى‌پرستند، سپس آهسته‌تر مى‌گفت: هر كه به اولياء خدا بد مى‌گويد با او همنشينى نكنيد، و هر كه شكّ كند در آنچه ما بدان عقيده داريم با او هم آهنگى نكنيد، و هر كه از برادران دينى شما نيازمند گردد كه از شما خواهش و گدائى كند، به او خيانت كرده‌ايد، سپس اين آيه را مى‌خواند (٢٩ سوره كهف): «ما آماده كرديم براى ستمكاران آتشى كه سراپرده‌هايش آنان را فرا گرفته و اگر فريادرسى خواهند به آنها فريادرسى شود با آبى سوزان چون سرب گداخته كه چهره‌ها را كباب كند، چه بد نوشابه‌اى است و چه بد تكيه گاهى است و متّكائى».

باب اصناف مردم‌

١- از حمزة بن طيّار، گويد: امام صادق (ع) به من فرمود: