ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٣١٧ - باب در كسى كه مسلمانان را آزار كند و خوار شمارد

باب در كسى كه مسلمانان را آزار كند و خوار شمارد

١- از هشام بن سالم، گويد: شنيدم امام صادق (ع) مى‌فرمود:

خدا عز و جل فرمايد: بايد به جنگ با من اعلام شود هر كه بنده مؤمن مرا آزارد و بايد از خشمم آسوده باشد هر كه بنده مؤمنم را گرامى دارد و اگر در روى زمين از مشرق تا مغرب آفريده‌اى نباشد از آفريده‌هايم جز يك مؤمن به همراه پيشواى عادلى، من به عبادت آنها از هر آنچه در زمينم آفريدم بى‌نياز باشم و هفت آسمان و زمين‌ها بدانها بر پا باشند و از ايمانشان براى آنها آرامشى مقرر سازم كه نيازمند به آرامش ديگرى نباشند.

٢- از مفضل بن عمر كه امام صادق (ع) فرمود:

چون روز رستاخيز شود يك جارچى جار زد: كجايند روگردانان از دوستانم؟ پس مردمى بر پا شوند كه چهره آنها گوشت ندارد و گفته شود: اينانند آن كسانى كه مؤمنان را آزردند و در برابر آنها ايستادند و با آنها لجبازى كردند و به آنها در دينشان سخت گرفتند. سپس فرمان شود كه آنها را به دوزخ برند.

٣- از امام صادق (ع) كه رسول خدا (ص) فرمود:

خدا تبارك و تعالى فرموده است: