ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٩٩ - باب فضل فقراء مسلمانان

باب فضل فقراء مسلمانان‌

١- از امام صادق (ع) فرمود:

راستى فقيرهاى مسلمان چهل پائيز پيش از توانگران مسلمان در بستانهاى بهشت مى‌غلطند، سپس فرمود: من براى تو مثلى مى‌زنم، مثلش اين است كه دو كشتى بر گمركچى گذر كنند، در يكى نگاه كند و چيزى در آن نيست، گويد: آن را رها كنيد تا برود و در ديگرى نگاه كند و بنگرد كه پر از بار است، گويد: آن را نگهداريد.

٢- امام صادق (ع) فرمود:

مصائب بخششهاى خدايند و فقر گنجينه خدا است.

٣- امام صادق (ع) فرمود كه رسول خدا (ص) فرموده:

اى على! راستى كه خدا فقر را به خلقِ خود سپرده و هر كه آن را نهان دارد، خدا به اندازه ثواب روزه‌دار شب زنده دار به او بدهد، و هر كه آن را فاش سازد نزد كسى كه بر روا كردن حاجت او توانا است و آن را روا نكند، او را كشته است، هلا با تيغ و نيزه او را نكشته ولى با زخمى كه به دل آن حاجتمند زده، او را كشته است.