ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٢٣٣ - باب دوستى دنيا و حرص بر دنيا

٥- از امام صادق (ع) كه رسول خدا (ص) فرمود:

هر كه با تسليت و دلجوئى خدا تسلّى نيابد و دلش آرام نشود، نفسش از افسوس و حسرت پى در پى بر دنيا بند آيد و هر كه ديده به دنبال آن دارد كه به دست مردمِ ديگر است، همّ و غمّ او فراوان شود، و سوز دلش درمان نپذيرد، و هر كه براى خدا عز و جل نعمتى نشناسد جز در خوردن و نوشيدن و جامه پوشيدن، محققاً كردارش كم و كوتاه و عذابش نزديك است (و به عذاب نزديك است خ ل).

٦- از امير المؤمنين (ع) كه رسول خدا (ص) فرمود:

راستى كه اشرفى طلا و پول نقره هلاك كردند كسانى را پيش از شما بودند و همان دو هلاك‌كننده شمايند.

٧- از امام صادق (ع) كه امام باقر (ع) فرمود:

نمونه آزمند بر دنيا نمونه كرم ابريشم است كه هر چه بيشتر ابريشم بر خود مى‌تابد و مى‌پيچد، راه بيرون شدن خود را دورتر و بسته‌تر مى‌نمايد تا از غم و اندوه مى‌ميرد.

امام صادق (ع) فرمود: بهترين توانگرى و بى‌نيازى اين است كه كسى گرفتار آزمندى نباشد.

و فرمود (ع) دل را در پى آنچه از دست رفته روانه نكنيد، تا فكر خود را از آمادگى براى آنچه هنوز نيامده است، باز داريد.