ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٦٥٨

ولى شيخ در تهذيب الاحكام حديثى از امام صادق (ع) در باب آداب تزويج روايت كرده و در ضمن آداب شب عروسى گفته است كه چون داماد بر عروس درآيد بايد دستش را بر پيشانىِ او گزارد و بگويد: «خدايا من طبق حكم قرآنت با او ازدواج كردم و به كلمات مقرره‌ات او را حلال كردم و اگر از او چيزى مقدر كردى مسلمانى درستش مقرر دار و او را شرك شيطان مساز الخ». از مجلسى (ره)- ظاهر بسيارى از اخبار اين است كه كلمه ابن الفاعله در زبان عربى قذف است و شايد براى آن بوده كه در عرف آنها صريح در اسناد زنا بوده است چنانچه كلمه حرام زاده چنين است، و بحثِ آن در كتابِ حدود بيايد. از مجلسى (ره)- در اين خبر يك جواب از اعتراض به وعده خدا در باب اجابتِ دعا ياد گرديده و حاصلش اين است كه وعده خدا شرائطى دارد كه يكى از آنها بركنارى از گناه و برخى اخلاق بد و اخلاص در نيت است. از مجلسى (ره)-

«و لا آمر به»

كنايه است از دشنام و بدزبانى. از مجلسى (ره)- قوله (ص):

«ان من شر عباد اللَّه»

يا عذر است براى آنچه نخست فرمود، يا براى آنچه پس از آن فرمود، يا براى هر دو، گفته‌اند اين مرد عيينة بن حصن فزارى يكى از سران پُر شر و شور قبائل عرب بوده است، از عياض نقل است كه اين حديث دلالت دارد بر جواز مدارا با فاسق و جواز غيبت و بدگوئىِ اهل فسق و بدعت. از مجلسى (ره)- مقصود از تعجيل در كيفرِ آن اين است كه در دنيا هم به او مى‌رسد و بلكه زود مى‌رسد. از مجلسى (ره)-

«فإنهما يعدلان»

يعنى در بيرون بردن از