ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٧٨١

مدعى است كه قرآن را قبول دارد و با اين حال نافرمانى مى‌كند پروردگار خود را، در دعوى خود كاذب است و تصديقِ او به درجه يقين نرسيده است. از مجلسى (ره)-

«لا تستكثروا كثير الخير»

زيرا مايه خودبينى و بر خود باليدن و ناز آمدن و اعتقاد به بى‌تقصيرى است در برابر خدا و همه اينها مهلك هستند چنانچه گذشت.

«و خافوا اللَّه في السر»

همانا حالت نهان را به ويژه يادآور شد زيرا مردم در نهانى مسامحه‌هائى روا دارند كه در عيانى روا ندارند و به علاوه خوف در نهان موجب خوف در عيان است به خلاف عكس و آن بر نفس سخت‌تر و ناگوارتر است.

«تعطوا من انفسكم النصف»

يعنى در اين باره انصاف داريد كه از خدا مى‌ترسيد و دين داريد و يا مقصود اين است كه خودتان قاضى و حَكَمِ خود باشيد و نياز نداشته باشيد كه ديگرى ميان شما و خدا حَكَم باشد.

«و انما ذلك لكم»

گويا مقصود اين است كه جز اين روش براى شما سودى ندارد. از مجلسى (ره)-

«في آجال»

يعنى عمرهائى كه دريافت شده است يعنى آن به آن و ساعت به ساعت آن را مى‌گيرند و پيوسته رو به كاستى است و مقصود اين است كه از بس كوتاه و زود گذرند گويا دريافت شده‌اند و معنى نخست روشن‌تر است.

«و ايام معدوده»

يعنى شماره شده و اندازه دارد و نه فزايد و نه بكاهد.

«و الموت يأتي بغتةً»

يعنى هنگام فرود آمدنش را كس نداند و اسباب آن را نتوان پيش بينى كرد.

«و لكل زارعٍ ما زرع»

يعنى به دست نياورد جز آنچه را كشته است و اين اشاره است به قول خدا تعالى (٣٩ سوره نجم): «و راستش اين است كه نيست از آن انسان جز آنچه كوشش كرده است» (براى آن كوشيده‌