ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ١٣٩ - باب گناهان كبيره

جويد، گفتم: ميان گمراهى و كفر مقامى است؟ در پاسخ فرمود: وه چه بسيار است رشته‌ها و حلقه‌هاى ايمان.

٨- از عبيدة بن زراره، گويد: از امام صادق (ع) از كبائر پرسيدم، در پاسخ فرمود: آنها در كتاب على (ع) هفتند:

١- كفر به خدا ٢- قتل نفس ٣- عقوق و ناسپاسى حقّ پدر ٤- خوردن ربا پس از علم به حرمتش ٥- خوردن مال يتيم به ناحق ٦- گريز از جبهه جهاد ٧- تعرّب پس از هجرت.

گويد: من گفتم: اينها بزرگترين معاصى هستند؟ فرمود:

آرى، من گفتم: خوردنِ يك درهم مال يتيم به ناحق يا ترك نماز؟

فرمود: ترك نماز، گفتم: شما ترك نماز را از كبائر نشمردى؟

در پاسخ فرمود: آنكه نخست برايت گفتم: چه بود؟ گويد: گفتم:

كفر بود، فرمود: به راستى تارك الصلاة (بى‌نماز) كافر است، يعنى بدون سبب و عذرى.

٩- از امام صادق (ع) كه امير المؤمنين (ع) فرمود:

هيچ بنده نيست جز آنكه چهل پرده بر او كشيده است تا آنكه چهل گناه كبيره كند و هر گاه چهل گناه كبيره كند، همه پرده‌ها از او كنار روند و خدا به آنان (يعنى فرشته‌ها) وحى كند با پرهاى خود بنده مرا بپوشانيد (و آبروى او را حفظ كنيد) و فرشته‌ها با پرهاى خود از او پرده پوشى كنند، فرمود: آن بنده هيچ كار زشتى را واننهد مگر در آن فرو رود و بدان آلوده گردد تا كارش بدان جا كشد كه از مردم در برابر كارِ زشت مدح و ثنا جويد، پس فرشته‌ها گويند: پروردگارا!