ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٥٩٥

حق نيست چنانچه ابن ميثم گفته است. از مجلسى (ره)-

«و الرفق اخوه»

يعنى چون برادر به او يار دهد و كمك كند و او را از مهالك نجات بخشد.

«و اللين والده»

يعنى سودِ پدر براى او دارد يا خوب است چون پدرى او را رعايت كند و فرق ميان آن و رفق مشكل است و ممكن است رفق حمل بر ترك خشونت شود ولين مرتبه كامل آن باشد و يا رفق در معاملات باشد ولين در معاشرات، يا مقصود از رفق لطف و احسان باشد كه يكى از معانى آن است ولين ترك خشونت باشد و يكى از فضلا خوانده است «والدين والده» يعنى دين پدر روحانى مؤمن است و سبب حيات معنوى او است چنانچه پدر سبب حيات دنيوى و جسمى اوست و اين انسب است ولى با نسخه‌هاى روايت در كتبى كه به نظر رسيده موافقت ندارد، پايان نقل از مجلسى (ره).

من گويم، رفق راجع به توجه انسان است در امرى به ديگران، يعنى در پيشنهاد و هر كارى كه از او به ديگرى مى‌شود با لطف و مدارا و خوشى باشد، ولين به معنى پذيرش انسان است نسبت به هر چه از ديگران به او وارد مى‌شود و پيشنهاد مى‌گردد، مثلًا كسى به خانه او وارد مى‌شود يا نزد او براى كارى و معامله مى‌آيد بايد خوش پذيرا باشد و گرم از او استقبال كند. اين كمترين درجات ايمان است كه مى‌تواند با آن خود را امتحان كند. از مجلسى (ره)- ظاهر اين است كه حديث را از امام صادق (ع) شنيده است و مقصود از رفع نسبت به آن حضرت است و ممكن است مقصود رفع حديث به امير المؤمنين باشد، و مقصود اين است كه او از رسول خدا (ص) شنيده است زيرا چون اين راوى از عامه است حديث را تا پيغمبر بالا مى‌برد و مى‌گويد: از امام صادق از پدرش از پدرانش از على (ع) و مؤيدش آن است كه اين حديث نبوى است و عامه هم آن را از پيغمبر (ص)