ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٧٠٠

زيادى در تسبيح زهراء (ع) و كاستن از آن و هم نسبت به وظائف ديگر و تنعم در لباس و خوراك به اندازه‌اى كه به اسراف نرسد و اگر زيان بخش باشد براى خود و خاندانش حرام گردد.

٥- مباح و آن در مورد ادله اباحه است چون غربال كردن آرد كه گفته‌اند اول تازه درآمد پس از رسول خدا (ص) اين بود كه غربال آرد بيزى بر گرفتند براى آنكه خوشى و رفاه در زندگى از مباحات است و وسيله آن هم مباح است، انتهى.

در نهايه گويد: بدعت، دو تا است: بدعتِ رهنمائى و بدعتِ گمراهى، و آنچه بر خلاف دستور خدا و رسول است مذموم است و منكر و آنچه در عمومِ مندوبات است در مورد مدح است. از مجلسى (ره)- در قاموس گويد: ماجن، يعنى سخت رو و سخت دل كه باك ندارد از گفته و كردارِ خود.

«ينقل اليك الحديث الخ» يعنى نزد مردم به تو دروغ بندد و از مردم هم به تو دروغ گويد و ميان تو را با ديگران بهم زند و فاسد كند. از مجلسى (ره)- «وَ إِذا رَأَيْتَ الَّذِينَ يَخُوضُونَ فِي آياتِنا» يعنى آيات ما را تكذيب مى‌كنند يا مسخره و استهزاء مى‌نمايند و بدان طعنه مى‌زنند.

«لِما تَصِفُ أَلْسِنَتُكُمُ الْكَذِبَ» يعنى نگوئيد اين حلال است و اين حرام است براى آنكه زبانتان را به دروغ بيالائيد، يعنى چيزى را به محض زبان خود و بى‌دليل حلال و حرام نكنيد. از مجلسى (ره)- يحيى بن ام طويل مطعمى از اصحاب على بن الحسين (ع) است، فضل بن شاذان گفته است: در اول كار على بن الحسين (ع) جز پنج تن نبودند كه از آن جمله يحيى بن ام طويل است، و از امام صادق (ع) هم روايت شده كه بعد از شهادتِ امام حسين (ع) همه‌