ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٣٣٣ - باب غيبت و بدگوئى در پشت سر و بهتان زدن

٤- از امام صادق (ع) كه از رسول خدا (ص) پرسيدند، كفّاره غيبت چيست؟ در پاسخ فرمود:

آمرزش‌جوئى براى كسى كه او را غيبت كردى هر وقت به ياد او افتادى.

٥- از ابن ابى يعفور، از امام صادق (ع)، فرمود:

هر كه به مرد مؤمن يا زن مؤمنه‌اى بهتان زند بدان چه در او نيست، خدا او را در طينة خبال برانگيزد و بدارد تا از آنچه گفته بيرون آيد، گفتم: طينة خبال چيست؟ فرمود: چركى است كه از فروج زنانِ زناكار و هرزه بدر آيد.

٦- از يحيى ازرق، گويد: أبو الحسن (ع) به من فرمود:

هر كه در پشت سر مردى چيزى را گويد كه در او است و مردم مى‌دانند كه در او است، او را غيبت نكرده است و هر كه در پشت سر كسى در باره‌اش سخن گويد كه در او است ولى مردم آن را نمى‌دانند، او را غيبت كرده است و هر كه چيزى در باره او گويد كه در او نيست، به او بهتان زده است.

٧- از عبد اللَّه بن سيابه، گويد: شنيدم امام صادق (ع) مى‌فرمود:

غيبت اين است كه در باره برادرت بگوئى آنچه را خدا از او پرده پوشى كرده و اما آنچه از وجود او عيان است چون تندى كردن و شتاب‌زدگى غيبت نيست، و بهتان اين است كه در باره او بگوئى آنچه در او نيست.