ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ١٥٧ - باب گناهان كبيره

و ظاهر آيه اين است كه تعمّد در برابر خطا است كه در آيه قبل حكم آن را بيان كرده است‌]».

٦- و متّهم كردن زنِ پارسا به زنا، زيرا خدا عز و جل مى‌فرمايد (٢٣ سوره نور): « [به راستى آنها كه نسبت دهند زنانِ عفيف مؤمنه را به زنا] لعنت شوند در دنيا و آخرت و براى آنها است عذاب بزرگى».

٧- و خوردن مال يتيم، زيرا خدا عز و جل مى‌فرمايد (١٠ سوره نساء): «آن كسانى كه مال يتيمان را به ناحق و از ستم مى‌خورند (مقصود: هر گونه تصرّف ناروا است) همانا شكمهاى خود را پر از آتش مى‌كنند و محققاً به دوزخ آتش مى‌گيرند و شعله‌ور مى‌شوند».

٨- و فرار از جبهه جهاد، زيرا خدا عز و جل مى‌فرمايد (١٦ سوره انفال): «هر كه در روز نبرد، پشت بدانها (يعنى دشمنان اسلام) دهد جز براى اينكه به قصد تغيير وضع جنگ باشد يا براى پيوستن به دسته ديگر از جنگجويان اسلامى و كمك به آنها باشد محققاً به خشم خدا گرفتار شده و جاى او دوزخ است و چه بد سرانجامى است».

٩- و خوردن ربا، زيرا خدا عز و جل مى‌فرمايد (٢٧٧ سوره بقره): «آن كسانى كه مى‌خورند ربا را بر نمى‌خيزند جز چنانچه از جا برخيزد آن كسى كه شيطان او را با مس خود مخبط و ديوانه كرده است».

١٠- و سحر و جادو، زيرا خدا عز و جل مى‌فرمايد (١٠٢ سوره بقره): « [و پيروى كردند آنچه شياطين در ملك سليمان تلاوت مى‌كردند سليمان كفر نورزيد ولى شياطين كفر ورزيدند و به مردم سحر و جادو را آموختند و آنچه را كه بر آن دو فرشته به نام هاروت و ماروت نازل شد و به كسى نياموختند تا به او گفتند همانا ما آزمايش هستيم مبادا كافر شوى و از آنها آموختند آنچه را كه به وسيله آن ميان مرد و همسرش جدائى مى‌انداختند و آنها به احدى زيان رسان نبودند به وسيله آن جز به اذن خدا و مى‌آموختند