ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٢٨٥ - باب مكر و پيمانشكنى و فريب كارى

آويخته و دهن كج بيايد به محشر و به او باشد تا به دوزخ رود و هر كه بيعت امامى را شكسته و با او اظهار مخالفت كرده و بر او شوريده، دست بريده به محشر آيد تا به همان وضع به دوزخ رود (هر كه دغلى و خدعه كند با امام، دهن كج به محشر آيد تا به دوزخ رود خ ل).

٣- از امام صادق (ع)، فرمود:

از ما نيست كسى كه با مسلمانى مكر و نيرنگ كند.

٤- از طلحة بن زيد، گويد: به امام صادق (ع) گفتم: دو آبادى است و هر دو از كفار حربى است و هر كدام پادشاه جدائى دارند، با هم دغلى كردند و سپس سازش نمودند، سپس يكى از آن دو پادشاه دغلى كرد و آمد با مسلمانان ساخت و ساز كرد كه به همراه آنها آن آبادى ديگر را غارت كند، امام صادق (ع) فرمود: براى مسلمانان نشايد كه دغلى كنند و دستور دغلى دهند و يا نبرد كنند به همراه كسانى كه دغلى و عهدشكنى كرده‌اند ولى حق دارند هر جا مشركان را يافتند با آنها بجنگند و آنچه كفار بر آن پيمان بسته‌اند بر مسلمانان نافذ نيست و در برابر آن الزامى ندارند.

٥- از امام صادق (ع) كه رسول خدا (ص) فرمود:

هر كه با امامى دغلى و عهدشكنى كرده، روز رستاخيز دهن كج وارد محشر شود تا به دوزخ رود.