ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٢٧٩ - باب ظلم و ستمكارى

هر كس به ديگرى ستم كرد و او را دست داد (و دسترسى به او ندارد كه از او رضايت و برائت جويد) از خدا براى او آمرزش خواهد، زيرا كه آن آمرزش‌جوئى كفاره آن گردد.

٢١- رسول خدا (ص) فرمود:

هر كه بامداد كند و قصد ستم به كسى ندارد، خدا هر گناهى كرده بيامرزد.

٢٢- از ابى بصير كه دو مرد خدمت امام صادق (ع) رسيدند براى كشمكش و معامله‌اى كه با هم داشتند، و چون امام (ع) سخن هر دو را شنيد فرمود: هلا راستش اين است كه كسى دست نيافته به خيرى بهتر از آنچه به وسيله ظلم بدان دست يابند، هلا راستى مظلوم از دين ظالم بگيرد بيش از آنچه ظالم از مال او گرفته است، سپس فرمود: هر كه به مردم بد كند، زشت و بى‌انتظار نشمارد كه به او بد كنند، هلا آدمى‌زاده همان را درود كه بكارد، و هيچ كس از تخمه تلخ، شيرينى برنگيرد، و نه از تخمه شيرين، تلخى، و آن دو مرد پيش از آنكه از جا برخيزند، با هم صلح و سازش كردند.

٢٣- از امام صادق (ع) كه رسول خدا (ص) فرمود:

هر كه از قصاص ترسد، دست از ستم به مردم بازگيرد.