ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٧٠٤

مردمى باشند كه حسنه و سيئه آنها برابر است و خدا آنها را آنجا بازداشته چون حد وسط ميان بهشت و دوزخ است و بسا كه آنها را به رحمتِ خود به بهشت برد. از مجلسى (ره)- برخى گفته‌اند كه گمراهان چهار دسته‌اند و با اهل ايمان و اهل كفر شش دسته شوند:

١- اهل وعده به بهشت كه مؤمنانند و مقصود از آنها كسانيند كه به خدا و رسول و هر چه رسول آورده گرويده و عمل كرده است.

٢- اهل وعيد به دوزخ كه كفارند و مقصود از آنها كسى است كه به خدا يا رسول يا چيزى از آنچه رسول خدا آورده كفر ورزد به زبانش يا دلش يا در فرائض از روى استخفاف مخالفت كند.

٣- مستضعفان، يعنى كسانى كه ايمان و كفر را نفهمند چون ديوانه و كودكان يا دعوت به او نرسيده است.

٤- مُرْجَوْنَ لِأَمْرِ اللَّهِ‌ كه حكمش به قيامت افتاده است از ارجاء به معنى تاخير يعنى تكليف وعده و وعيدى در دنيا به آنها متوجه نشده است و همانا كارشان با خدا است كه يا عذابشان كند و يا از آنها درگذرد و آن كسانى هستند كه از كفر برگشتند و اسلام آوردند ولى اسلام در دل آنها ننشسته و ثابت نشده‌ وَ الْمُؤَلَّفَةِ قُلُوبُهُمْ‌ از اينهايند.

٥- فاسقان و بدكاران از مؤمنان كه كار خوب و بد هر دو دارند و به گناه خود معترفند و بسا كه خدا از آنها درگذرد.

٦- اصحاب اعراف كه مردمى هستند گناه و ثوابشان بر هم ترجيح ندارد تا به بهشت روند يا به دوزخ و در اعراف بمانند تا خدا چه خواهد. از مجلسى (ره)- در قاموس گفته: مطمار، ريسمان بنّا است كه با آن اندازه گيرد چون مطمر وتر به معنى پايه است و به معنى همان ريسمانِ اندازه‌گيرى ساختمان، و پرسش آن حضرت از مطمار يا از راه انكار است به اين‌