ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ١١٥ - باب در آن روحى كه مؤمن بدان تأييد مىشود

دارد، شيطانش به نافرمانيها فرمان كند، و فرشته‌اش از آن باز دارد، و اين است تفسير گفته خدا عز و جل (١٧ سوره ق): «از راست و از چپ نشسته‌اى است (١٨) زبان به گفته‌اى نگشايد جز آنكه نزد او رقيب و عتيد».

٢- از امام صادق (ع)، فرمود:

راستى! دل دو گوش دارد، و هر گاه بنده قصد كند، روح ايمان به او گويد: مكن، و شيطان به او گويد: بكن، و هر گاه روى شكم آن (زنا ده) افتد، روح ايمان از او جدا شود.

٣- امام صادق (ع) فرمود:

هيچ مؤمنى نيست جز اينكه براى دلش دو گوش است در درون او، يك گوش كه وسواس خنّاس در آن مى‌دمد، و گوشى كه در آن فرشته مى‌دمد، و خدا به وسيله مؤمن كمك مى‌دهد و اين است قول خدا (٢٢ سوره مجادله): «و كمك كند آنان را به روحى از طرف خود».

باب در آن روحى كه مؤمن بدان تأييد مى‌شود

١- از ابى خديجه، گويد: نزد ابى الحسن (ع) در آمدم و به من فرمود: راستى خدا تبارك و تعالى مؤمن را با روحى از طرف خود