ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٧٧٥

نبوده و براى ثواب و علو درجه بوده و اين آيه شامل معصوم نيست.

٢- استغفارِ پيغمبر براى ترك اولى يا عدول از عبادت افضل به ادنى بوده است و ابتلاء ائمه (ع) به همين سبب بوده نه براى ارتكاب گناه و معنى اول روشن‌تر است. از طبرسى- آنچه مصيبت در زمين است مانند قحطِ باران و كمىِ گياه و كاستىِ ميوه‌جات و در جان شماها از بيمارى و داغ فرزند در كتاب است يعنى در لوح محفوظ ثبت است، پيش از آنكه آنها را بيافرينيم يعنى پيش از آفرينش نفوس و همانا خدا آنها را ثبت كرده تا ملائكه از اطلاع بر آن بدانند كه خدا به ذات خود دانا است و حقيقت هر چيز را مى‌داند راستى كه آن بر خدا آسان است. از مجلسى (ره)- مقصود از هلاك نزول عذابى است كه آنها را ريشه كن كند. از مجلسى (ره)- اشاره است به اينكه شرائط قبول توبه سنگين است و دشوار.

«حزناً طويلًا» يعنى پس از مرگ يا هم در دنيا و هم در آخرت. از طبرسى در تفسير قول خدا تعالى: «سَنَسْتَدْرِجُهُمْ مِنْ حَيْثُ لا يَعْلَمُونَ‌» يعنى آنها را به هلاكت غافلگير كند و گفته‌اند: يعنى هر زمانى گناه تازه‌اى كند نعمت تازه‌اى برد. از مجلسى (ره)- «ثلاثة ايام»: ١- روزى كه در آنى و سزد كه به كار اندر باشى ٢- روزى كه پيش از آن است و همه روز گذشته تو باشد نه همان يك روز ديروز ٣- آن روزى كه آيد و فردا باشد و همه روزهاى آينده فردا است. از مجلسى (ره)-

«ليس منّا»

يعنى شيعه ما نيست و يا دوست و يا محبوب ما نيست، بدان كه بهترين كمك بر طاعت خدا