ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٥٢٩ - باب لمم

برادر زاده‌اش تاب نياورد و به او گفت: عموجان! راستى كه مردم پس از رسول خدا (ص) همه مرتدّ شدند جز چند تنى و على بن ابى طالب (ع) مانند خود رسول خدا (ص) حق اطاعت داشت و پس از رسول خدا (ص) حق و طاعت از آن او بود، گويد: آن شيخ دمى برآورد و ناله‌اى زد و گفت: من هم بر همين عقيده‌ام و جانش برآمد و ما شرفياب حضور امام صادق (ع) شديم و على بن سري اين گزارش را به امام صادق (ع) داد و در پاسخ فرمود: او مردى است از اهل بهشت، على بن سري به آن حضرت گفت: راستش كه او از مذهب شيعه هيچ سابقه‌اى نداشت جز در همان ساعت مرگش؟

فرمود: ديگر از او چه مى‌خواهيد، به خدا سوگند به بهشت درآمده است.

باب لَمَم‌

١- از محمد بن مسلم، گويد: به امام صادق (ع) گفتم:

بفرمائيد تفسير قول خدا عز و جل را (٣٣ سوره نجم): «آن كسانى كه كناره مى‌كنند از گناهان كبيره و هرزگيها جز لمم»، فرمود: لمم: آن گناهى است كه شخص بدان دست آلايد و سپس تا خدا خواهد از آن دست بدارد و باز بدان دست آلايد.

٢- از محمد بن مسلم، از امام باقر و يا امام صادق (ع) گويد: