ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٦٤١

از مجلسى (ره)-

«لا تحسدن الناس»

اشاره است به قول خدا تعالى (٥٤ سوره نساء): «بلكه حسد برند بر آنچه خدا به مردم داده است از فضل خودش».

و لا تمدنّ، اشاره است به قول خدا سبحانه (١٣١ سوره طه): «و چشمان خود را مينداز بدنبال آنچه بهره داديم بدان ازواجى از آنان را از شكوفه زندگى دنيا (از دنيا شكوفان) تا آنها را بدان آزمايش كنيم و روزى پروردگارت بهتر و پاينده‌تر است» بيضاوى گفته: يعنى از راه استحسان و آرزومندى چشم بدنبال آن مينداز. از مجلسى (ره)- ظاهر اين حديث اخبار از اين است كه هر حسودى منافق است چنانچه گذشت، و مقصود از آن امر به غبطه و رقابت است و به ترك حسادت. از مجلسى (ره)- در نهايه گفته است: عصبى، كسى است كه از خويش خود در ستم‌گرى پشتيبانى مى‌كند و آنكه براى خويش خود خشم مى‌كند و از آنها حمايت مى‌نمايد. و عصبه، خويشان پدرى را گويند كه به انسان احاطه دارند و او را نيرومند مى‌كنند و به اين معنا است حديثى كه گويد: از ما نيست كسى كه به تعصب دعوت كند و براى تعصب بجنگد.

و تعصب، حمايت و دفاع از يك ديگر است.

و نهايه در شرح قول پيغمبر (ص): «ربقه اسلام را از گردن خود گشوده» گفته است: ربقه، در اصل نامِ حلقه‌اى است در ريسمان كه به گردن حيوان يا دست بندند براى نگهدارى او، و اسلام را براى انسان بدان تشبيه كرده است زيرا به وسيله احكام و حدود و اوامر و نواهى دست و پاى مسلمان در بند مى‌شود، انتهى. و تعصبى كه در اخبار نكوهش شده، حمايت از خويش و دوست و رفيق است در ستم و باطل يا طرفدارى از مذاهب ناحق و گفتار ناحق به اعتبار اينكه بدان علاقه دارد يا مذهب پدران يا خويشان او است و ترك‌