ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٦٤٣

برادرزاده خود فريفته شدى؟ گفت: آرى، و از روى خشم و حميّت گفت:

اشهد ان لا اله الّا اللَّه و اشهد انّ محمداً رسول اللَّه. و چون به منزلِ خود برگشت پشيمان شد و بامداد خدمت رسولِ خدا (ص) رفت و گفت: اى برادر زاده، آنچه مى‌گوئى درست است؟ رسول خدا (ص) يك سوره از قرآن برايش خواند و بينا شد و بر اسلام ثابت قدم گرديد و رسول خدا شاد شد و ابو طالب هم به مسلمانىِ او خرسند گرديد و اين قطعه را در اين باره سرود:

از مجلسى (ره)- راغب گفته: الحاد، يعنى انحراف از حق و آن دو قسم است، انحراف به سوى شرك به خدا مستقيماً كه با ايمان منافات دارد و الحاد به وسيله اسباب بعيده كه با ايمان منافات ندارد ... گفته است:

كبر، حالتى است كه در انسان پديد آيد از خود بينى و انسان خود را بزرگتر از ديگران بيند و سخت‌ترين تكبر سرفرازى در برابر خدا است و سرپيچى از پذيرش حقّ بندگى.

و استكبار و بزرگى‌طلبى بر دو قسم است:

١- اينكه انسان تلاش كند تا بزرگ گردد و اين اگر به موقع و در خور و بجا باشد پسنديده است.

٢- اين است كه بر خود ببالد و از خود نشان دهد آنچه را نبايست،