ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٢٩٧ - باب دروغ

١- مردى كه در نبرد كيدى كند كه گناهى بر او نيست ٢- مردى كه ميان دو كس اصلاح كند با اين برخورد كند به وصفى جز آنكه با آن برخورد كند ٣- مردى كه به خانواده‌اش چيزى وعده دهد و قصد ندارد كه آن را به انجام رساند.

١٩- از امام صادق (ع) كه فرمود:

اصلاح‌كننده، دروغگو نيست.

٢٠- از عبد الأعلى مولى آل سام، گفت: امام صادق (ع) براى من حديثى گفت، من به او گفتم: قربانت! آيا هم اكنون تو نپنداشتى براى من چنين و چنان؟

در پاسخ فرمود: نه؛ اين بر من گران آمد و گفتم: آرى، به خدا پنداشتى؛ فرمود: نه، به خدا من به خدا من نپنداشتم آن را.

گويد: بر من گران آمد و گفتم: قربانت! آرى به خدا آن را گفتى، فرمود: آرى، آن را گفتم، آيا تو ندانستى كه كلمه زعم و پنداشت در قرآن همه در دروغ به كار رفته است.

٢١- امير المؤمنين (ع) مى‌فرمود:

بپرهيزيد از دروغ، زيرا هر اميدوارى در جستجو است و هر ترسانى گريزان است.

٢٢- از امام صادق (ع) كه رسول خدا (ص) فرمود: