ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ١٥٩ - باب گناهان كبيره

آنچه را بدانها زيان مى‌زد و سودشان نمى‌داد] و به حقيقت دانستند هر آن كس كه خريدار سحر و جادو است در آخرت بهره‌اى ندارد».

١١- زنا كردن است، زيرا خدا عز و جل مى‌فرمايد (٦٩ سوره فرقان): « [و آن كسانى كه نمى‌خوانند با خدا معبود ديگرى را و نمى‌كشند كسى را كه خدا حرام كرده جز به حق و زنا نمى‌كنند] و هر كه اين كار كند سزاى گناهِ خود بيند (٧٠) عذابش در قيامت دو چندان باشد و به خوارى در آن عذاب جاويدان بماند».

١٢- سوگندِ دروغ در راه نابكارى و تبهكارى، زيرا خدا عز و جل فرمايد (٧٧ سوره آل عمران): «آنها كه بفروشند پيمان با خدا و سوگندهاى خود را به بهاى اندكى آنان را در سراى ديگر بهره‌اى نيست».

١٣- غلول، زيرا خدا عز و جل مى‌فرمايد (١٦١ سوره آل عمران): «هر كه از غنيمت دزدى كند روز قيامت او را با آنچه دزديده به عرصه محشر آورند».

١٤- منع زكاةِ واجب، زيرا خدا عز و جل مى‌فرمايد (٣٥ سوره توبه): « [آيا كسانى كه گرويديد به راستى بسيارى از احبار (يهود) و رهبانان (نصارى) هر آينه مى‌خورند مال مردم را به مفت و باز مى‌دارند از راه خدا و آن كسانى كه گنج مى‌كنند طلا و نقره را و در راه خدا آن را خرج نمى‌كنند به آنها مژده عذابى دردناك بده (٣٦) روزى باشد كه آنها را در آتشِ دوزخ تافته كنند] و به آنها پيشانى و پهلو و پشت آنان را داغ كنند [و به آنها گويند اين است كه براى خود گنج كرديد پس بچشيد عذابى را كه خود براى خود گنج و آماده ساختيد».

١٥ و ١٦- گواهى به ناحق و كتمانِ گواهى به حق، زيرا خدا مى‌فرمايد (٢٨٣ سوره بقره): «هر كه كتمان كند آن گواهى را راستش اين است كه دلش گنهكار است».