ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٤٨٧ - باب سهو دل

٥- از محمد حلبى، از امام صادق (ع) كه: دل پريشان و لرزان است، در درون انسان به جستجوى حق است و چون بدان رسد، آرام و بر قرار گردد.

سپس امام صادق (ع) اين آيه را خواند (١٢٥ سوره انعام):

«هر كه را خدا خواهد كه راه نمايد دلش را براى پذيرش مسلمانى بگشايد- تا آنجا كه فرمايد- گويا در آسمان بالا مى‌رود».

٦- از ابى بصير كه شنيدم امام صادق (ع) مى‌فرمود: راستى ساعتى باشد در شب و روز كه دل نه ايمان دارد و نه كفر، آيا تو از خود چنين دريافت نكنى، سپس پس از آن سر انگشتى از طرف خدا به دل بنده خورد بدان چه كه او خواهد اگر خواهد به ايمان و اگر خواهد به كفر.

٧- امام صادق (ع) فرمود:

به راستى خدا دلهاى مؤمنان را وابسته به ايمان آفريده و چون خواهد آنچه در آنها است بدرخشد، به حكمت آنها را بگشايد و تخم دانش در آنها بكارد و زارع و سرپرست بر آن پروردگار جهانيان است (با اندك اختلافى گذشت).