ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٥٤٥ - باب در تفسير ذنوب(گناهان)

بودم، پيرمردى بر آن حضرت وارد شد و گفت: يا أبا عبد اللَّه! من از فرزندان خود و ناسپاسى آنان و از برادران خود و جفا كاريشان به شما شكايت دارم با اين سالخوردگى خودم، امام صادق (ع) فرمود: اى فلانى! راستى، حق، دولتى دارد و باطل هم دولتى دارد و هر كدام در دولت رفيق خود، خوار باشند، راستى كمتر چيزى كه در دولت باطل به مؤمن مى‌رسد ناسپاسى فرزندان او و جفاكارى برادران او است و مؤمنى نباشد كه در دولت باطل آسايشى بيند جز اينكه پيش از مرگش بلا كشد يا در تنش و يا در فرزندش و يا در مالش تا خدا او را بدين وسيله از آنچه در دولت باطل كسب كرده رها سازد و بهره او را در دولت حق وافر كند، صبر كن و مژده گير.

باب در تفسير ذنوب (گناهان)

١- از امام صادق (ع)، فرمود: گناهانى كه نعمت را ديگرگون كنند، شورش ناروا است (بغى را چند گنه شمرده به اعتبار اصناف آن است زيرا شورش به ديگران در مال است، در عرض است، در حقوق است، و به اوضاع متعدد واقع مى‌شود، چون نهان و آشكار و كم و بيش مثلا) و گناهانى كه موجب پشيمانيند، قتل است و آن گناهانى كه بلا نازل كند، ستم است و آنها كه پرده‌درند، مى‌خوارى است، و آنها كه روزى را بند آورند، زنا است و