ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٤٣٣ - باب شك

چه گوئى در باره كسى كه در خدا شك دارد؟ در پاسخ فرمود: اى ابا محمد! كافر است، گفت: در باره رسول خدا (ص) شك دارد؟

فرمود: كافر است، گويد: سپس رو به زراره كرد و فرمود: همانا كافر باشد در صورتى كه انكار كند.

٤- از ابى بصير، گويد: از امام صادق (ع) پرسيدم از تفسير قول خدا عز و جل (٨٢ سوره انعام): «آن كسانى كه گرويدند و ايمانشان آلوده به ظلم و ستم نشده است» فرمود: يعنى آلوده به شك نشده است.

٥- از امام صادق (ع) كه فرمود:

راستى شك و گناه در آتشند نه از ما هستند و نه به ما توّجه دارند.

٦- از امام صادق (ع)، فرمود:

هر كه به فطرت توحيد و از پدر و مادر خدا پرست بزايد و در باره خدا شك كند، هرگز به خير باز نگردد.

٧- از امام باقر (ع)، فرمود:

با شك و انكار هيچ عملى سودمند نيست.

٨- در وصيّت مفضل است كه: شنيدم امام صادق (ع) مى‌فرمود:

هر كه شك كند و يا گمان برد و يا بر يكى از آنها بپايد و بماند، خدا عمل او را حبط كند و ساقط نمايد، راستى كه حجّت خدا همان حجّت واضح و روشن است.