ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٧٥٧

چيزها بيند كه از عالم حس و خيال و وهم بيرون است و در آنجا جان اشياء و حقائق آنها را بيند و براى آن عرض عريض و زمينه پهناورى است كه آغازش عالم انسان است و انجامش عالم فرشتگان است و بلكه برتر از آن و آن معراج بشر و اعلا عليين او است چنانچه سه منزلِ اول اسفل السافلينِ او است و بزرگترين اسباب معراج او بريدن علاقه است از دنيا و اعراض از آن است به تمامى و پائيدن بر اين حالت است كه سبب رسيدن به حالت شريفى است كه مرتبه عين اليقين است و براى او در اين مرتبه توانائى بر كارهاى غريب و عجيبى است به اذن خداوند تعالى چون دست دادن با فرشته‌ها و راه رفتن روى آب و هوا و ديگر آنها و از اينجا دانسته شود كه كرامت و كارهاى برتر از عادت از اولياء خدا مورد انكار نيست چنانچه برخى علماء پنداشته‌اند. از مجلسى (ره)-

«فعلم ان اللَّه مطلع عليه»

شايد مقصود علمى است كه در نفس اثر كند و عمل به بار آرد و گر نه هر مسلمانى به اين امور معترف است و هر كه منكر باشد كافر است و هر كه مراقبت پيوستى در اين امور كند و به درستى در آنها بينديشد به ندرت گناه از او سرزند و اگر هم سرزند دنبالش پشيمان و ترسان است و در حقيقت تائب است و گرچه به زبان طلب آمرزش نكند. از مجلسى (ره)- مولا، يعنى شيعه او بوده و يا آزاد كرده او، و وابسته قبيله را هم مولاى آن قبيله نامند.

فاش‌كننده گناه از نظر بى‌شرمى و بى‌باكى بى‌توفيق خواهد شد ...

اين روايت دلالت دارد كه نهان داشتن طاعات به از آشكار نمودنِ آنها است چون از رياء و سمعه به دور است. و گفته شده: اظهار افضل است و برخى اظهارِ واجبات را افضل دانند زيرا چون واجب است موجب عدم تهمت است ولى در مستحبات اختفاء اولى است. از مجلسى (ره)- اين روايت دلالت دارد كه بر قصد گناه‌