ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٣٠١ - باب قهر كردن از برادر دينى و ترك او

اى عيسى! بايد زبانت در نهان و عيان يكى باشد و هم دلت چنين باشد، راستى من تو را در باره خودت حذر مى‌دهم و مانند من خبيرى بس است، دو زبان در يك دهان نشايد، و دو شمشير در يك غلاف نگنجد و دو دل در يك سينه نباشد و در نهاد انسان هم دو عقيده مخالف برجا نباشد.

باب قهر كردن از برادر دينى و ترك او

١- در وصيّت مفضل است كه شنيدم امام صادق (ع) مى‌فرمود:

دو مرد به طور قهر كردن از هم جدا نشوند جز اينكه يكى از آنها مستحق بيزارى و لعنت است و بسا كه هر دو مستحقّ آن باشند، معتب به آن حضرت عرض كرد: خدا مرا قربانت كند، اين جزاى ظالم است، مظلوم چه تقصيرى دارد؟ فرمود: براى آنكه برادر خود را به پيوست و آتشى با خويش دعوت نمى‌كند و از گفته او صرف نظر نمى‌كند، شنيدم پدرم مى‌فرمود: هر گاه دو تن با هم ستيزه كردند و يكى بر ديگرى غلبه كرد، آن كه ستمديده نزد طرف ستمگرِ خود رود تا آنكه به او بگويد: اى برادر! من به تو ستم كردم، تا اينكه قهر و متاركه ميان او و رفيق او برطرف شود، زيرا خدا حكيم و عادل است، از ظالم داد مظلوم را مى‌ستاند.

٢- از امام صادق (ع) كه رسول خدا (ص) فرمود: بيش از