ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٣٠٣ - باب قهر كردن از برادر دينى و ترك او

سه روز قهر كردن و متاركه روا نيست.

٣- از ابى بصير، گويد: از امام صادق (ع) پرسيدم مردى كه با خويشِ خود قطع مراوده مى‌كند براى آنكه به مذهب شيعه نيستند؟ فرمود: شايسته نيست كه از آنها ببرد و قطع مراوده كند.

٤- از مرازم بن حكيم، گويد: يكى از اصحاب ما كه او را شلقان مى‌گفتند، خدمت امام صادق (ع) بود، آن حضرت خرج او را مى‌داد (او را ناظر بر خرج خانه خود كرده بود خ ل) و مردى بود بد اخلاق (و مرازم با او قهر كرده بود) يك روز امام به من گفت: اى مرازم! آيا با عيسى سخن مى‌گوئى؟ (يعنى با هم صلح كرديد) من در پاسخ گفتم: آرى، فرمود: بسيار خوب كردى، در قهر و متاركه خيرى نيست.

٥- از داود بن كثير، گويد: شنيدم امام صادق (ع) مى‌فرمود: پدرم فرمود كه: رسول خدا (ص) فرموده است:

هر دو نفر مسلمانى كه از هم قهر كنند و سه روز بر آن حال بمانند و صلح نكنند، هر دو از اسلام خارج باشند و ميان آنها پيوست دينى نباشد و هر كدام پيشى گيرد به سخن گفتن با برادر مسلمان خود، او است كه روز حساب پيشى گيرد به رفتن در بهشت.