چون از نصرت واجب الوجود و بركت آن نذور و عهود، حضرت حق سبحانه و تعالى حضرت عبيد خان را مظفّر و منصور گردانيد، ديگر روز سايه اقبال بر سر (بلده)[٢] فاخره بخارا افكند و آن ويرانه را مجددا منزل گنج امن و عافيت ساخت، و آن پاكيزه منزل را از قاذورات بدعت و رفض بازپرداخت، اعلام سنت در بلاد ماوراء النهر ارتفاع يافت، و رايات بدعت منحوس منكوس گشت. و بعد از چند روز متوجه جانب (بلده)[٣] محفوظه سمرقند گشت، تا خطبه اسلام را در آن ديار بر منابر معابد اهل سنت و جماعت نشر فرمايد، و آثار رفض و بدعت را از صفحات شعاير[٤] دين بفرسايد.

و چون موكب همايون به سمرقند رسيد، حضرات سلاطين اوزبك كه خبر اين فتح نامدار و بشارت اين ظفر شادى آثار در تركستان شنيده بودند، متوجه سمرقند گشتند، و در مقام تعريف و تحسين و توصيف و آفرين درآمدند و به جلادت و رجوليّت و جرأت و دولت اين حضرت زبان ثنا برگشودند،

[١] -مساويست با( ٩١٨)

[٢] -اضافه از: م.

[٣] -اضافه از: م.

[٤] -اصل: شعار.