سلوك الملوك - ابن روزبهان، فضلالله - الصفحة ٤٨٢
فرد
" رداى مبارك را فردى بغل راست بيرون آورد و بر بالاى دوش چپ انداخت" (ص. ٣٦٨) يعنى لختى از ردا، يك جانب آن.
فرض
" در لغت عبارت از قطع است و در شريعت عبارت از حكمى است كه خداوند تعالى بر بندگان قطع و تقدير فرموده كه هر كس كه آن را ترك كند آثم گردد و هر كس بدان عمل كند ثواب يابد". (ص. ٣٦١). ر. ك: واجب
فرق
" معادل سى و شش رطل است" (ص. ٢٣٧)
فقاع
شرابى كه مستى نمىآورد، و نزد اهل تسنن خوردن آن حرام يا مكروه نيست.
فقير
" كسى است كه او را ادنى چيزى باشد". (ص. ٢٤٦) فقير از اقسام مستحقان زكات است و داشتن" خانهاى كه مسكن اوست، و جامهاى كه پوشيده از براى تجمل، و بندهاى كه محتاج به خدمت اوست و اموالى كه غايب است تا مسافت قصر، او را از فقر بيرون نمىبرد". (ص. ٢٤٥)
در برابر" مسكين" كه كسى است" كه او را هيچ نباشد ... و بعضى گويند برعكس است" يعنى فقير كسى است كه او را هيچ نباشد و مسكين كسى است كه" او را ادنى چيزى باشد".
فلوس
پول نقد در برابر طلا و نقره:
" و فلوس ندهند لشكرى را و اگر چه فلوس رايج باشد". (ص. ٣٠٠)
فىء
غنيمت.
" فىء عبارت از مالى است كه از قبل كفار حاصل گردد بىآنكه اسپى دوانند همچو موضعى كه كافران از آنجا جلا كنند" (ص. ٤١١)
فى سبيل الله
از اقسام مستحقان زكات است و مراد از آن جنگجويان داوطلب (غازيان متطوعه) است. (ص. ٢٤٨ و ٢٤٩)
ق
قذف
تهمت زنا زدن بر مرد متأهل يا زن شوهردار." معنى قذف در لغت انداختن است و در شرع عبارت از نسبت كردن كسى است كه محصن باشد به زنا، به شروط معلومه". (ص. ٣٥٧)
قراءت