و اگر مسلمان شود كافر پيش از ظفر بر او معصوم مى‌گردد خون و مال او، و همچنين اولاد صغار و نه زوجه او. پس اگر زوجه او بنده گردد، قبل از دخول يا بعد از او، منقطع مى‌گردد نكاح. و گاهى كه زن و شوهر را با يك‌ديگر سبى كنند، يا يكى از ايشان را، منفسخ مى‌گردد نكاح. و اگر هر دو بنده شوند نكاح منفسخ نگردد.

و ساقط نمى‌گردد دين مسلم و ذمى از حربى بدان كه حربى بنده شود، و ساقط مى‌گردد دين حربى، و آن را قضا كنند از مالى كه او را باشد و غنيمت مسلمانان شده باشد بعد از بنده شدن او نه پيش از بنده شدن او. و اگر استقراض كند حربئى از حربئى، يا بخرد از او چيزى را، بعد از آن هر دو مسلمان شوند يا قبول جزيه كنند، ساقط نمى‌شود دين مال، هم‌چنانچه ساقط نمى‌شود مهر و كفّارت، و ساقط مى‌شود حد. و اگر حربئى تلف كند مال حربئى را، يا غصب كند، و هر دو مسلمان شوند يا مسلمان شود آن كسى كه تلف كرده، پس هيچ ضمانى نيست.

و اگر قهر كند قرض‌دار قرض‌خواه را، دين ساقط گردد. و اگر قهر كند بنده سيّد خود را، آزاد گردد و مالك او شود. و اگر زن قهر كند زوج خود را، مالك او شود، و نكاح منفسخ گردد.

و جايز است خراب كردن بناهاى كفار و قطع اشجار ايشان گاهى كه احتياج بدو باشد از براى آنكه جنگ بدان قطع ممكن باشد، يا ظفر برايشان بدان حاصل گردد، يا غالب بر ظن آن باشد كه بدست مسلمانان در نخواهد آمد، و الّا ترك آن اولى است. و جايز نيست اتلاف حيوانات غير از اسپى كه بدان جنگ مى‌كنند از براى دفع ايشان يا ظفر بر ايشان. و اگر تورات و انجيل بيابند جايز نيست كه او را بر حال خود بگذارند، بلكه بايد كه سياه كنند يا بشويند و نسوزانند، زيراكه در آن اسماء خداى تعالى است. اينست كيفيت قتال با كافران در مذهب شافعى.