موارد اشتراك حق الله و حق الناس. (١٩٣) واعظان جلوه‌گر. جدائى زن‌ومرد در مجالس. منكرات در مسجد. (١٩٤) منكرات در بازار. منكرات كوچه و خيابان. (١٩٥) منكرات حمام. منكرات مهمانيها. (١٩٦) ملاك در تشخيص منكر و معروف. مراتب نهى از منكر. (١٩٧) روزه‌خوارى در رمضان.

گدايى. كم‌فروشى. (١٩٨)

باب چهارم: در بيان نصب كردن سلطان داروغگان را در ممالك و تعيين عسسان و نصب واليان مظالم و تعيين حافظان ثغور. ٢٠٠ اطاعت اولياى حكومت. اميران منصوب از طرف پيغامبر. (٢٠١) اميران و فرمانداران ابو بكر. عمر و تقسيم ارتش بر دو بخش. (٢٠٢) امراى عثمان.

فرمانداران على (ع). (٢٠٤) دخالت امير در قضا. آيا امير و قاضى با جور و خيانت منعزل مى‌شوند؟ (٢٠٥) امارت عام. (٢٠٦) بازرسى در كار اميران. (٢٠٧) جلوگيرى از سوء استفاده‌هاى اميران. (٢١٠) اوصاف عسس.

(٢١٣) ولايت مظالم در دوران خلفا. (٢١٥) عمر بن عبد العزيز و استرداد فدك.

(٢١٦) مباحثه سفاح با علوى درباره فدك. (٢١٧) ماوردى در شرايط ناظر مظالم. (٢١٨) موارد صلاحيت والى مظالم. (٢١٩) فرق ميان والى مظالم و قاضى. (٢٢١) آئين دادرسى در دادگاه ويژه مظالم. (٢٢٢) اختيارات ويژه والى مظالم. (٢٢٧) بازداشت به منظور كشف جرم. كتك‌زدن براى كشف حقيقت. سوگنددادن. توبه‌دادن و تهديد. (٢٢٨) قبول گواهى مستخدمين.

(٢٢٩) هوشيارى و آمادگى مرزداران. (٢٣٠)

باب پنجم: در بيان صدقات و كيفيت فراگرفتن آن و قسمت كردن آن به مستحقاق و نصب عاشر. ٢٣١ معنى زكات. اموالى كه زكات بر آنها تعلق مى‌گيرد. (٢٣٢) اختلاف حنفى و شافعى در زكات شتر. زكات گاو. (٢٣٣) زكات گوسفند. (٢٣٤) زكات اسب. (٢٣٥) زكات كشت و درختان ميوه‌دار. (٢٣٦) زكات زعفران و پنبه و عسل. (٢٣٧) زكات حنا و وسمه. درختان بى‌بر. زكات مويز و خشكبار.

(٢٣٨) زكات زر و سيم. (٢٣٩) زكات معادن. گنج و زكات آن. (٢٤١) زكات معدن و ركاز نزد شافعيان (٢٤٢) شرايط چهارگانه زكات تجارت.

(٢٤٤) آيا زكات واجب فورى است؟ (٢٥٠) زكات بايد به حكومت پرداخته شود. (٢٥٢) سيره پيغامبر در نصب عاملان زكات. (٢٥٣) اعمال زور در وصول زكات. (٢٥٤) مصارف زكات (٢٥٥) نقل درآمد زكات از محلى به محل ديگر. (٢٥٨) نيازمنديهاى محلى اولويت دارد. (٢٥٩) عوارض غير قانونى. حقوقى گمركى و عوارض راهدارى. (٢٦٠) تجار اهل حرب و معامله بمثل. (٢٦١) دريافت حقوق از خوك و شراب. (٢٦٢)

باب ششم: در عشر و خراج و بيان اراضى عشرى و خراجى ... و ذكر بيوت اموال اربعه. ٢٦٥ خراج مقاسمه. (٢٦٦) خراج وظيفه. مساحى اراضى در زمان عمر. (٢٦٧)