صفحه ٢٠٢ سطر ٢١ عمواس يا عماوس آباديى در حوالى بيت المقدس است، تلفات طاعون مورد اشاره مؤلف را بيست و پنج هزار تن نوشته‌اند كه افراد ناميى مانند ابو عبيده جراح و يزيد بن ابى سفيان از آن‌جمله بوده‌اند.

صفحه ٢٢٠ سطر ١ «و نوع اول آنكه ...»

به جاى «نوع اول» بايد گفته شود «قسم دوم» زيرا در صفحه ٢١٩ موضوع به دو قسم تقسيم شده، قسم اول غصبهاى سلطانى است كه خود بر دو نوع تقسيم گرديده و هردو نوع در همان صفحه بحث شده و اينك بايد قسم دوم مطرح گردد.

صفحه ٢٢٣ سطر ٢٠ «در اين صورت چند چيز است: يكى ترسانيدن مدعى عليه ... و سؤال كردن از او كه اين مدعا به چگونه بدست او درآمد؟»

در متن ماوردى شق سومى هم ذكر شده كه تحقيقات محلى است:

«الثالث ان يكشف عن الحال من جيران الملك و من جيران المتنازعين فيه ليتوصل بهم الى وضوح الحق و معرفة المحق.»

صفحه ٢٢٣ سطر ٢٣ «و اگر امر به صلح كنند خوب باشد و الا حكم جزم كند بموجب قضا». عبارت خود ماوردى روشنتر است:

«و ان لم يصل اليه بواحد من هذه الثلاثه ردهما الى وساطة محتشم مطاع، له بهما معرفة و بما تنازعاه خبرة، ليضطرهما بكثرة الترداد و طول المدى الى التصادق و التصالح، فان افضى الامر بهما الى احدهما، و الا بت الحكم بينهما على ما يوجبه القضاء.»

صفحه ٢٢٤ سطر ٢٣ «پس اگر ياد كند كه گواهى خريدن بر سبيل رهن است ...»

عبارت در همه نسخه‌ها به صورتى است كه در متن آورده‌ايم. ظاهرا نسخه ماوردى كه مؤلف در دست داشته مغلوط بوده است. عبارت ماوردى چنين است:

«فان ذكر ان الشهادة عليه بالابتياع كان على سبيل الرهب و الالجاء، و