" در لغت عرب به پنج معنى آمده است؛ به معنى عهد و امان و ضمان و حرمت و حق. و اهل ذمه را از آن جهت ذمى گويند كه در عهد مسلمانان و امان ايشان درآمده‌اند" (ص. ٤٣٧)

راحله‌

ستور باركش.

" غلامى از آن ابو بكر صديق در عقب مانده بود و شترى را كه راحله آن حضرت و ابو بكر بود در دست او بود" (ص. ٣٦٧)

رايش‌

" كسى كه واسطه ميان رشوت دهنده و رشوت گيرنده باشد" (ص. ١٦٥)

رده‌

ارتداد، برگشتن از دين اسلام.

" عبارت از قطع اسلام است به قولى يا به فعلى كه باز مى‌گردد مسلمان به واسطه آن از اسلام به كفر" (ص. ٤٢٥)

رشوه‌

" اصل او از رشاست و رشابندى است كه دلو را به چاه مى‌رساند تا آب از آن بردارند" (ص. ١٦٥)

رضخ‌

" در لغت عطيه اندك است و در شرع عبارت از عطائى است كه امام يا امير لشكر نمايند كسى را كه در لشكر حاضر باشد و مستحق سهم غنيمت نباشد" (ص.

٤٢٠) جزئى از غنيمت- كمتر از سهم مجاهدان- كه به امدادگران و افراد غير جنگى در سپاه اسلام داده مى‌شود.

رطل‌

" معادل صد و سى درهم و به قولى معادل صد و بيست و هشت درهم و چهارهفتم درهم است" (ص. ٢٣٩)