چون سوابق نعم الهى و لواحق كرم نامتناهى، رقم خلافت ارض بر جبهه سعادت و كامگارى عاليحضرت خلافت پناه، ايالت دستگاه، سلطنت منقبت، شوكت- مرتبت، سكندر سياست، افلاطون كياست، سايه خورشيد پايه خورشيد علم، سايه ظل اللّه الرّحمن، امان اللّه لاهل الايمان، متبوع اعاظم الخواقين بحسن السلوك، ملك- العلماء و عالم الملوك، نعمة اللّه السابغة لاهل السداد، حجة اللّه الدامغة على ارباب العناد، المعتصم بعواطف النصير المستعان، ناصر الحق، ابو الغازى عبيد اللّه بهادر خان، خلّد اللّه تعالى ملكه و خلافته و ابّد بين العالمين جوده و رأفته كشيده، و حكم قضاء ازلى از ديوان الطاف لم يزلى منشور رفيع‌ إِنِّي جاعِلُكَ لِلنَّاسِ إِماماً[١] به اسم شريف آن حضرت مرقوم ساخته، و ذات همايون صاحب علم و ملك و فنون را به تشريف شريف‌ يا داوُدُ إِنَّا جَعَلْناكَ خَلِيفَةً فِي الْأَرْضِ‌[٢] نواخته بود، و عنايت بى‌مثال ملك متعال وعد مكنون‌ وَ لَقَدْ كَتَبْنا فِي الزَّبُورِ مِنْ بَعْدِ الذِّكْرِ أَنَّ الْأَرْضَ يَرِثُها عِبادِيَ الصَّالِحُونَ‌[٣] به اعلاى اعلام دولت اين پادشاه عالم صالح محقق گردانيده؛ و لطف بيحساب پروردگار وهّاب موعود مودود وَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا مِنْكُمْ وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ لَيَسْتَخْلِفَنَّهُمْ فِي الْأَرْضِ‌[٤] به وجود متّصف به عدالت و جود اين سلطان عاقبت محمود به وفا رسانيده بود، هر آينه در اوقات اقامت سلاطين اوزبك در بلاد تركستان كه مخّيم سعادت آن حضرت قلعه ارقوق بود، و هر يك از سلاطين با عساكر خاصّه و ايل خود در قلعه‌اى از قلاع تركستان نشسته، و دست تصرّف از ملك و پادشاهى بربسته، و پاى عزيمت از انتهاض به صوب مقاتله اعدا شكسته بودند، ملهم غيب به اعلام لا ريب در خاطر قدسى مآثر آن حضرت القا فرمود كه وقت آن نيست كه پاى امن در دامن سلامت كشى و از اعدا رنج شماتت و از احبّا بار ملامت كشى، گام اهتمام در شاهراه انتقام بايد

[١] -سوره بقره: آيه ١٢٤.

[٢] -سوره ص: آيه ٢٦.

[٣] -سوره انبياء: آيه ١٠٥.

[٤] -سوره نور: آيه ٥٥.