باب نهم‌ در بيان اقامت سلطان شعاير اسلام را از حج و جمعات و اعياد و بيان انكاح و حفظ ايامى و صغاير كه ايشان را اوليا نباشد. و اين باب مشتمل بر چهار فصل است:

فصل اول در بيان مجمل فروض كفايات كه سلطان را در اقامت آن اهتمام بايد نمود، و بيان اقسام فروض كفايات.

فصل دوم در بيان اقامت زيارت كعبه به حج و عمره، و بيان امارت حج صديق اكبر رضى اللّه عنه و حج خلفاى راشدين و سيرت حج حضرت پيغامبر صلى اللّه عليه و سلم، و اقامت مناسك بتفصيل.

فصل سيوم در بيان اقامت جمعات و اعياد، و بيان آن‌كه سلطان شرط جمعه است، و بيان آن‌كه نماز جمعه در عقب متغلّب صحيح است لسلطانه، و سيرت حضرت پيغامبر صلى اللّه عليه و سلم در اقامت جمعه و سيرت آن حضرت (ص) در اقامت عيد.

فصل چهارم در بيان انكاح ايامى و صغيرات و صغار كه ايشان را اولياء خاصه نباشد و سلطان را ولايت ايشان باشد.

باب دهم‌ در قتال بغات و ضمان ولات. و اين باب مشتمل بر سه فصل است:

فصل اول در معنى باغى و احكام متعلقه بدو، و بيان آن‌كه مقاتله به سلاح بغات نزد احتياج جايز است.

فصل دوم در بيان حكم قتال با بغات.

فصل سيوم در بيان ضمان ولات و احكام ضمان حدّ و مسائل جلّاد و بيان آن‌كه ضمان حد و تعزير پيش حنفى نيست.