در اصطلاح علم درايه كلام پيغمبر است يا كلامى كه بدون واسطه از او روايت مى‌شود. كتابى را هم كه مشتمل بر روايتهائى باشد كه مؤلف آن بلا واسطه از پيغمبر شنيده يا از كسى شنيده كه او بلا واسطه از پيغمبر شنيده است در اصطلاح" اصل" مى‌گويند. بنابراين در كتاب اصل، نقل از كتاب ديگرى جايز نيست بلكه مؤلف تنها مسموعات مستقيم خود يا مسموعات كسى را كه او مستقيما از پيغمبر روايت مى‌كند گرد مى‌آورد.

اقطاع‌

اختصاص دادن ملكى يا منافع آن به كسى." در شريعت عبارت است از بريده كردن ملك يا خراج از براى كسى، مراد آنكه امام اذن دهد كسى را از اهل استحقاق كه بخود باز برد ملكى را از املاك ارباب مصالح، يا باز براند بدو غله موضعى از مواضع خراجى" (صفحه ٣٠٥)

اقطاع استغلال‌

" آن است كه اقطاع كند غله زمين خراج را و در زبان فارسى او را سيورغال گويند" (صفحه ٣٠٦)

اقطاع تمليك‌

" آن است كه اقطاع دهد امام ملكى را كه احيا كرده باشد آن‌را يا خريده باشد.

پس آن‌را تمليك مقطع له كند با قبول و قبض او" (صفحه ٣٠٦)

التقاط

" آن است كه بر چيزى مطلع شوند بى‌قصدى و طلبى" (صفحه ٣١١)

امان‌

تضمين سلامت افراد كافر توسط افراد مسلمان." جايز است آحاد مسلمانان را كه امان بدهند يك كافر را يا كافران محصور را همچو ده يا صد، نه امان اهل ناحيه يا بلده يا قريه‌اى بزرگ كه آن صلح است و مخصوص به امام است" (صفحه ٤٥٩) حكومت اسلام امانى را كه توسط افراد مسلمان داده شده باشد بايد محترم شمارد مگر آنكه توطئه و خيانتى در كار باشد.