سلوك الملوك - ابن روزبهان، فضلالله - الصفحة ٤١٠
برداشتى، و كمان در بازو انداختى. و گاه سپر برداشتى. و خراميدن در وقت جنگ دوست داشتى. و بر دشمن منجنيق راست كردى چنانچه در طائف كرد.
و از قتل زنان و طفلان نهى فرمودى، و جنگيان را فرمودى تا ببينيد هر كه موى عانه برآورده او را قتل كنند، و اگر نه او را اسير كردى. و چون طائفهاى را بغزا فرستادى، ايشان را امر بتقوى و پرهيزگارى فرمودى، و گفتى: سيروا بسم اللّه، و فى سبيل اللّه، قاتلوا من كفر باللّه، و لا تمثلوا و لا تغدروا و لا تقتلوا وليدا، و نهى فرمود از بردن قرآن بديار كفار. و اگر سريّهاى فرستادى امير ايشان را بفرمودى كه پيش از قتال دشمن را دعوت مىكند به اسلام و هجرت، يا اسلام فقط بىهجرت، يا بدل جزيه كنند. و اگر از اين مجموع ابا كنند، بخداى تعالى استعانت كن و قتال كن. و چون بر قومى ظفر يافتى بفرمودى تا غنايم جمع كنند.
اين است سيرت حضرت پيغامبر صلى اللّه عليه و سلم در جهاد. اكنون شروع در بيان احكام غنايم نمائيم، و باللّه التوفيق و منه الاستعانة فى كل باب.