اول روز ايشان را بيرون برد و طلب نصرت بضعيفان و فقيران كند، و نزد آن‌كه صفها بيك‌ديگر رسد دعا كند و تكبير گويد بى‌آنكه آواز بردارد بسيار، و مردمان را تحريض نمايد بر قتال و بر صبر و ثبات. و جايز است استعانت باهل ذمه و مشركان نزد امن از خيانت ايشان و كثرت مسلمانان بحيثيتى كه اگر لشكر كفار بيك‌ديگر منضم گردند مسلمانان بر مقاومت ايشان قادر باشند. و بايد كه امام ترغيب كند مردمان را بر جهاد بدادن يراق و سلاح از بيت المال، و جايز نيست اجارت گرفتن مسلمانان از جهت جهاد، خواه بنده باشد و خواه آزاد. و جايز است استيجار ذمى امام را نه آحاد را.

و جايز نيست كشتن رسولان كافران و نه كشتن اطفال و زنان و ديوانگان ايشان مگر آن‌كه مقاتله كنند. و استثنا كرده‌اند از كشتن زنان چند صورت كه در آن صورتها جايز است كشتن ايشان: اول آنكه زن كافر دشنام اسلام و مسلمانان دهد بنابر ظهور فساد از او. دوم آنكه آن زن از قومى باشد از كافران كه ايشان را كتابى نباشد همچو بت‌پرستان و دهريه و از اسلام امتناع نمايند. امام ماوردى گفته كه چنين زنان را بكشند نزد شافعى رحمه اللّه. سيوم آن‌كه حالت ضرورت باشد كه كافران ايشان را اسير خود ساخته باشند. چهارم آنكه كسى مضطر باشد و غير از ايشان چيزى نيابد، او را مى‌رسد كه ايشان را بكشد و بخورد بر قول اصح.

و جايز است قتل راهب و پير ضعيف و اعمى و زمن. و جايز است كه ايشان را بنده سازند و سبى ذريّت كفار نمايند، و اموال ايشان را غنيمت گيرند. و جايز است محاصره كفار در بلاد و قلاع و آتش بر ايشان افروختن و آب در قلعه و حصار ايشان انداختن و منجنيق بسوى حصار افكندن، و شبيخون بر سر ايشان بردن در وقت غفلت، و منع نمى‌كند اين امور را بودن مسلمانى در ميان ايشان از اسيرى يا تاجرى.

و اگر ايشان مسلمانان را اسير خود سازند، و ضرورتى نباشد بقصد ايشان، قصد ايشان جايز نيست. پس اگر در اين حال تير يا سنگ اندازد و آن مسلمان‌