آمد، و بلال را فرمود تا بانگ نماز گفت، و اقامت نماز كرد، و نماز ظهر و عصر را بجمع و قصر بگزارد، و اهل مكّه در صحبت آن حضرت بودند، و نماز بر اين طريق بگزاردند.

چون از نماز فارغ شد سوار شد و بعرفات آمد، و در دامن كوه نزديك آن سنگهاى بزرگ كه آن‌جاست مستقبل قبله بايستاد، و بر پشت شتر سوار شد، و شروع كرد در دعا و تضرع و ابتهال تا آفتاب تمام غروب كرد، روان شد، و فرمود: ايستادن در عرفات باين محل كه من استاده‌ام مخصوص نيست، بلكه همه زمين عرفات موقف است، و در آن حالت كه دعا مى‌كرد، دستها را نزد سينه برداشته بود همچو خواهنده مسكين. و از جمله دعوات كه ثابت است كه در آن مقام خواند آن است كه در «حصن حصين» ياد كرده، بدان‌جا مراجعت نمائيد.

و در روز يكى از اهل عرفه از اشتر بيفتاد و وفات كرد، آن حضرت فرمود تا او را بآب و برگ كفا بشويند، و در جامه‌هاى احرام ازار و ردا دفن كنند، و بوى خوش را بكار ندارند، و سر و روى او را بپوشانند. و فرمود: اين شخص روز قيامت لبيك گويان بمحشر حاضر شود.

و چون بعد از غروب روان شد اسامة بن زيد را رديف خود ساخت، و مهار شتر را كشيده مى‌داشت، چنانچه سر شتر بزين شتر مى‌سود، و مى‌فرمود: اى مردمان آسوده باشيد و ساكن رويد كه نيكوئى نه در شتافتن است، و پرهيزگارى نه در تعجيل نمودن. و از راه مأزمين شروع كرد همان طريق كه رفتن عيدگاه مسلوك مى‌داشت، و در اثناى طريق شتر را اندكى فروگذاشت، چنانچه ميانه سريع و بطى مى‌رفت، و چون بفراخ جاى رسيدى، زمام ناقه را فروگذاشتى تا بآسانى برفتى. و در مجموع راه تلبيه مى‌فرمود، و در راه ميل بشعبى كرد از شعاب، فرود آمد و نقض وضو كرد، و وضوى سبك ساخت. اسامه رضى اللّه عنه گفت: نماز خواهى گزارد يا رسول اللّه؟ فرمود كه نماز پيشتر است. پس سوار شد و بمزدلفه آمد، و وضوى كامل ساخت، و فرمود تا بانگ نماز دادند، و اقامت كردند و نماز شام را بگزارد پيش از آن‌كه بارها فرو آرند، و نماز خفتن را نيز بگزارد، و از براى‌